انتخاب بهینهترین مکان و سیستم ترابری مناسب در معادن روباز با استفاده از مدل فازی تاپسیس و برنامهریزی عدد صحیح (مطالعه موردی: معدن مس زاغدره) | ||
| علوم و فنون سازندگی | ||
| دوره 6، شماره 2 - شماره پیاپی 19، پاییز 1404، صفحه 25-38 اصل مقاله (1.27 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| علی بامری* 1؛ جواد ضیائی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 2دکتری، دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی شاهرود ، شاهرود ، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف انتخاب بهینه ترین مکان و سیستم حملونقل در معدن مس زاغدره انجام شدهاست. برای این منظور، ترکیبی از مدل فازی تاپسیس و برنامهریزی ریاضی بهکار گرفته میشود. مدل فازی تاپسیس بهعنوان ابزاری قدرتمند برای تحلیل و اولویتبندی گزینهها در شرایط عدم قطعیت، بهمنظور ارزیابی سه گزینه اصلی سیستم حملونقل، شامل سنگشکن متحرک و نوار نقاله، کامیون-نوار نقاله و نوار نقاله کامل، استفاده میشود. نتایج نشان میدهد که سیستم سنگشکن متحرک و نوار نقاله، با توجه به معیارهایی مانند بهرهوری، هزینه و کارایی، بهعنوان بهترین گزینه معرفی میشود. در بخش دوم پژوهش، برای مکانیابی مناسب سنگشکن داخل پیت (IPCC)، از مدل برنامهریزی عدد صحیح استفاده میشود. این مدل قادر است با در نظر گرفتن محدودیتها و هزینههای عملیاتی و سرمایهای، بهترین نقاط برای نصب و جابجایی سنگشکن و نوار نقاله را در طول عمر پروژه تعیین کند. نتایج نشان میدهد که در سالهای اول تا سوم، نصب سنگشکن در نقطه شماره 1 (ابتدای پیت معدن) کمترین هزینه را بهدنبال دارد و زمان انتقال مواد را کاهش میدهد. در سالهای سوم تا هفتم، جابجایی سنگشکن به نقطه شماره 2 (ابتدای پیت در سال 7) پیشنهاد میشود که مسافت حمل مواد را کوتاهتر کرده و دسترسی به منابع جدید را بهبود میبخشد. در سالهای هفتم تا سیزدهم، نقطه شماره 2 بهعنوان مکان مناسب باقی میماند و هزینههای جابجاییهای مکرر کاهش مییابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فازی تاپسیس؛ برنامهریزی عدد صحیح؛ سیستم سنگشکن و نوار نقاله؛ سیستمهای ترابری معدنی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 264 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 148 |
||